متن اصلاح شده را به فرمان قوبيلاي به زبان مغولي ترجمه كردند. همين كتاب بعدها، به فرمان امپراتور كئانگ هسي (1708) به زبان منچو ترجمه شد، و ژوزف دوميا (1669 ـ 1748)، چكيدهٴ آن را به فرانسه ترجمه كرد كه پس از مرگش، در پاريس چاپ شد (تاريخ
عمومي چين، 13 مجلد بزرگ، پاريس 1777 ـ 1785).
به فرمان قوبيلاي در 1267، چامالي تينگ و بار ديگر در 1276، كوشو ــ چينگ به اصلاح تقويم پرداختند. دربارهٴ ابزارهاي نجومي كه شخص اخير ابداع يا اصلاح كرد
¿ يادداشت مربوط به او.
به درخواست قوبيلاي در سال 1273، كتابي دربارهٴ كشاورزي و صنعت نوغان تأليف شد.
اين كتاب شامل هفت باب و ده فصل بود: دستورات شخمزني، بذرپاشي، كشت درخت توت، تربيت كرم ابريشم، سبزيها، ميوهها، خيزران و درختان جنگلي، گياهان دارويي، گلهداري. در عصر سلسلهٴ يوآن، تحريرهاي جديد متعددي از آن فراهم شد.
قوبيلاي مدير بزرگي بود.در زمان امپراتورياش قانون جزاي جديدي تدوين شد. قوانين و مقررات گردآوري و دقيقاً شرح شد. اين قوانين شامل موضوعاتي است از قبيل ماليات سرانه، وظايف، مقررات چاپ اسكناس، حمل و نقل دريايي، ادارهٴ شيلات رودخانهها، خدمات پستي، حسابهاي مأموران دولتي، مقررات مربوط به نذر و قرباني، القاب و عنوانهاي بعد از مرگ و غيره.
براي ارزيابي بهتر مبادلههاي ميان شرق و غرب در پايتخت مغول بايد اين مطلب را هم افزود كه قوبيلاي و جانشينانش نگهبانان ويژهاي از سربازان مسيحي داشتند. اينان از آلانها بودند كه در زمان مَنگو (1248 ـ 1259)، از قفقاز آورده شده بودند. آلانها از اقوام چادرنشين ايراني بودند كه احتمالاً با سارماتهاي قديم و آسيهاي امروزي قفقاز مربوط ميشدند. مقارن سال 1275، عدهٴ زيادي از آلانها در هنگام تصرف چن چئائو خائنانه كشته شدند؛ قوبيلاي ماليات آن شهر را به خانوادههاي آنان اختصاص داده بود. بازماندگان آلانها در 1336 ـ 1338، هيئتي را نزد بنديكت دوازدهم (پاپ در آوينيون از 1334 تا 1342) فرستادند؛ اين هيئت شامل آندره و گيوم دوناسو و چهارده آلان بود.
دربارهٴ عيسي مغول ¿ فصل رياضيات.
ما توان ـ لين1
دايرةالمعارفنويس چيني. در سدهٴ سيزدهم، در لوپئينگ در ايالت شانسي زاده شد؛ در 1280، هنوز زنده بود، چون پس از سقوط سلسلهٴ سونگ به زادگاهش بازگشت.